Ανίχνευση της ιστορικής σύνδεσης του κονιάκ με τον πολιτισμό των Αφροαμερικανών

Της Nneka M. Okona

Ησυχία… Το Kονιάκ ήταν πολύ ήσυχο, όταν βρέθηκα εκεί στις αρχές Νοεμβρίου του περασμένου έτους. Κατά τη διάρκεια πολλών πτήσεων και μιας ολόκληρης ημέρας στο Παρίσι, αναρωτιόμουν: Γιατί οι Αφροαμερικανοί λατρεύουν με υπερηφάνεια το κονιάκ πάνω από οποιοδήποτε άλλο ποτό; Αυτή η ερώτηση ήταν η καθοδηγητική μου δύναμη κατά τη διάρκεια των ημερών μου στο Κονιάκ, καθώς σιγόπινα μέσα στην ησυχία και απολάμβανα γιορταστικά, γαλλικά πιάτα.

Οι πρώτες μου αναμνήσεις για το κονιάκ ήταν να βλέπω ενήλικες από την πλευρά της μητέρας μου, με τα ποτήρια τους να γεμίζουν με Hennessy, συνοδεία χορών και χαράς. Αλλά το ταξίδι σε αυτές τις αναμνήσεις δεν διαφωτίζει το γιατί αυτή η αγάπη είχε ενσωματωθεί μέσα στη μαύρη κουλτούρα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από πού προέρχεται;

Η απάντηση στην ερώτησή μου άρχισε να γίνεται σαφής στο Jarnac, όταν επισκέφτηκα το Courvoisier Château. Καθώς κατευθυνόμουν προς ένα κελάρι, μια φωτογραφία στον τοίχο απέναντι από τη σκάλα τράβηξε το μάτι μου: ο Ray Charles, κρατώντας ένα μπουκάλι, το κεφάλι του έγερνε προς τα πάνω και το στόμα του είχε ένα οικείο, φωτεινό χαμόγελο. Το “Georgia on My Mind” μου θυμίζει πάντα την πατρίδα μου και βλέποντας το πρόσωπο του Ρέι Τσαρλς, άρχισε κάτι να σκιρτά μέσα μου. Υπήρχε μια σύνδεση εκεί.

Το 1994, ο Charles είχε παίξει στο ετήσιο φεστιβάλ τζαζ Cognac Blues Passions. Ως δώρο αποχαιρετηστήριο, του δόθηκε ένα μπουκάλι μιας συλλεκτικής έκδοσης του Courvoisier. Το ταξίδι του αντικατοπτρίζει το ίδιο ταξίδι που είχαν κάνει όλοι οι Αφρoμερικανοί μέσα στα χρόνια, κυρίως εκείνοι που με υπερηφάνεια για μια χώρα που τους αντιμετώπιζε συχνά σαν να μην ανήκαν σε αυτήν, ήρθαν να πολεμήσουν στη Γαλλία και στους δύο παγκόσμιους πολέμους. Ενώ σταθμούσαν στη Γαλλία, αυτοί οι στρατιώτες ανακάλυψαν το κονιάκ, καθιερώνοντας και βαθύτερα την αγάπη τους  γι’αυτό καθώς έβγαιναν στα τζαζ κλαμπ και τα σαλόνια.

Όταν έφτασε η ώρα να επιστρέψουν στο σπίτι, πήραν μαζί τους το απόσταγμα και τις αναμνήσεις του, μεταφέροντάς το στους φίλους και την οικογένειά τους. Τότε, έγινε και πιο μαζικό. Στοχευμένες εκστρατείες μάρκετινγκ από παραγωγούς κονιάκ στις αρχές της δεκαετίας του 2000, ενίσχυσαν μόνο, μια διατλαντική σύνδεση που είχε δημιουργηθεί δεκαετίες πριν. Το Cognac εισήλθε σε μουσικά βίντεο και ταινίες, καθιστώντας το, πολιτισμικό σύμβολο για τις νέες γενιές.

Οι Αφροαμερικανοί καταναλωτές που επιλέγουν να πίνουν Hennessy, Courvoisier ή Rémy Martin δεν το κάνουν τυχαία, παρόλο που μου φαινόταν έτσι πριν ταξιδέψω στο Κονιάκ. Οι ρίζες αυτής της σύνδεσης είναι λιγότερο επιφανειακές και φευγαλέες. Είναι πιο ιστορικές και χρονολογούνται σε μια εποχή που οι αφροαμερικανοί βρήκαν στιγμές για να επιβιώνουν, να απολαμβάνουν τη χαρά, σε μια Γαλλία δύσκολων και επικίνδυνων χρόνων. Και το κονιάκ, που κουδούνιζε σε ένα ποτήρι, ήταν ο σύντροφός τους.

Πηγή: imbibe magazine – Nneka M. Okona